روزگار خوبی نیست٬زندگی آدم ها رسما به گه کشیده شده.
اعتماد از اون چیزایی شده که باید با ذره بین دنبالش بگردی.
از بیرون کم می کشیم ٬ موضوع به خونه ها هم سرایت کرده.
پ ن : این آخر زمون که می گن کیه دقیقا اونوقت؟!
پاک شد.
پ ن : خودم و که نمی تونم گول بزنم٬من طافتش و ندارم.
پ ن : دیگه مخم نمی کشه.دیگه نمی خواااام.
آدم ها اصولا باید تو خونه هایی زندگی کنن که پشت بوم هاش جان پناه داره.
واسه کسایی که عادت دارن یا از این ور بوم بیفتن یا از اون ور٬ واقعا چیزه واجبیه.
پ ن : شاید تو٬شایدم من.
گاهی سهم آدم از زندگی اونقدر کوچیک میشه که دیگه حس می کنی حتی ارزش جنگیدن هم نداره.
